Luther heeft zich in zijn brieven geregeld over Praepositus gecommuniceerd rondom zijn herroeping en daarna zijn ontsnapping (en vlucht naar Wittenberg). Ook over Hendrik van Zutphen weet hij alles, inclusief de lotgevallen van de broeders en de afbraak van het klooster.

Over zijn herroeping schreef hij aan Johann Lang te  Erfurt op 12 April  1522:
« Satan, summis et omnibus viribus nos petit. Hostes edito libello gloriantur de revocatione  duorum  Lutheranorum, Jacobi  nostri  et  Hermanni  cujusdam. Melchior Mirisch (= prior van Gent, DW) non  revocavit, sed scribit se prudenter egisse, ut gratiam eorum servaret, hoc est, Satanam adoravit et Christum simulavit se scire, bellus gloriator. Multi alii coacti sunt Jacobi revocationi subscribere. Vidi manum Mirischii ad Spalatinum, copiose recitantis miserabilem et terribilem Jacobinao  revocationis historiam. »  
(E. L. Enders, Luthers Briefwechsel, deel III,  blz. 330, 331).

Aan Gabriel Zwilling te Altenburg  schreef hij 8 Mei 1522 :
«  Qui stat, videat ne cadat…. Terreat te exemplum prioris Antverpiani et multorum aliorum,  qui cadunt quotidie, et  pauci stant. »
(Ibid., blz. 357..)

Op 5 Juni 1522 aan Spalatinus :
« Jacobon (sic) priorem Antwerpiensem denuo captum seribunt per Caesarem, forte quod revocarit revocationem, »
(Ibid.,  blz. 394.)

Aan Staupitz op 27 Juni 1522  :
“Jacobus prior  Antverpiensis denuo captus est, et praesumitur  jam exustus esse, et alii duo cum eo. Nam certum fuit eum occidendum fuisse ob damnatam suam revocationem.  Sophistae properant  ad perditionem  sui, quae voniet eis propter  sanguinem  innocentem, quem fundunt, amen. »
(Ibid,, blz. 407.)

Op 30 Juni 1522 schreef hij aan Nic. Hausmann te Zwickau :
« Jacobus prior illo Antwerpiensis,  qui revocarat antea, denuo  captus  Bruxellam  ductus   est  ob damnatam a  se  revocationem,  multis  scribentibus  ad nos jam  quoque exustum  esse. Saeviunt sophistae illic incredibili tyrannide,  quibus Caesar  stultus stultis rem  commisit. Multi abjurant, postea resipiseunt  et denuo  capiuntur.  Et properant  impii  tyranni  ad flnem suum, provocando Christum et adventum ejus. »
(Ibid., blz. 411, 412).

11  Augustus  1522 schrijft  Luther aan  Spalatinus te  Nürenberg  :
” Mitto hic, quae  ex inferioribus terris attulit Jacobus prior Antwerpiensis, Dei  miraculo  liberatus,  qui  nunc hic agit nobiscum. »
(Ibid.,  blz. 440, 441)

Op 29 December 1522 schrijf hij over de arrestatie van de monniken en de afbraak van het klooster (an Linck?) – hij is duidelijk zeer goed geïnformeerd (= prima samenvattig van wat er gebeurd is in oktober):
“Monasterio expulsi fratres, alii aliis locis captivi, alii negato Christo dimissi, alii adhuc stant fortes, qui autem filii civitatis sunt, in domum Beghardorum sunt detrusi; vendita omnia vasa monasterii, et ecclesia cum monasterio clausa et obstructa, tandem demolienda. Sacramentum cum pompa in Ecclesiam beatae Virginis translatum, tanquam e loco haeretico, susceptum honorifice a Domina Margareta. Cives aliquot et mulieres vexatae et punitae.
WABr 2:632.